اولین چیزی که در بازوکا الوشن به چشم می‌آید، بسته‌بندی است. تنباکو داخل دو لایه وکیوم فشرده شده و به‌ندرت پیش می‌آید که شیره از بسته بیرون زده یا رطوبت سطحی تنباکو خشک شده باشد. باز کردن بسته معمولاً با رایحهٔ واضح و پررنگ همراه است؛ ویژگی‌ای که برای تنباکوهایی با شیرهٔ عسلی کاملاً قابل انتظار است.

بافت برگ‌ها نسبتاً ریز برش خورده و یکدست است. همین یکدستی باعث می‌شود تنباکو در سر قلیان یکنواخت پخش شود، هوا از میان آن راحت عبور کند و احتمال گرفتن تیغهٔ تنباکو در مسیر دود کمتر شود. برگ ویرجینیا در این ترکیب نقش پایه را دارد و عسل ارگانیک، نرمی و شیرینی ملایمی به آن اضافه می‌کند بدون آنکه طعم را سنگین یا مصنوعی کند. الوشن در دسته ترکیب‌های میکس قرار می‌گیرد؛ یعنی به‌جای یک طعم تک‌خطی، چند لایهٔ طعمی در آن کنار هم چیده شده و در طول جلسه، لایه‌های مختلف یکی‌یکی خودشان را نشان می‌دهند.

روی سر قلیان، این تنباکو با حرارت ملایم تا متوسط بهترین بازدهی را دارد. اگر ذغال بیش از حد داغ باشد، طعم شیرین و رایحهٔ عسلی به سمت تلخی می‌رود؛ اما با مدیریت درست حرارت، دود نسبتاً پرحجم، نرم و بدون سوزش گلو به دست می‌آید. برای کسانی که جلسات طولانی دارند، نکتهٔ مهم این است که الوشن تا اواسط جلسه طعم خود را حفظ می‌کند و افت طعم آن تدریجی است، نه ناگهانی.